| neleri kaybediyoruz......
ÇANAKKALE'DE YAŞANMIŞ BIR OLAY
Bu Millet o zamandan bu zamana hangi özelliklerini kaybetti ve ısrarla
kaybettirilmeye devam ediyor da bu hale geldi düşünmek gerek...
Çanakkale Savaşı sırasında Kocadere köyünde büyük bir sargı yeri
kuruluyor.
Kimi Urfalı, kimi Bosnalı, kimi Adıyamanlı, kimi Gürünlü, kimi Halepli,
çok
sayıda yaralı getiriliyor...
Bu yaralılardan biri Lâpseki'nin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça
ağırdır. Zor nefes alıp vermektedir. Alçalıp yükselen göğsünü biraz
daha
tutabilmek için komutanının elbisesine yapışır.
Nefes alıp vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür
dudaklarından.
Ölme ihtimalim çok fazla... Ben bir pusula yazdım... Arkadaşıma
ulaştırın...
Tekrar derin bir nefes aldıktan sonra, defalarca yutkunur:
Ben... Ben köylüm Lapseki'li İbrahim Onbaşından 1 Mecit borç
aldıydım...
Kendisini göremedim. Belki ölürüm. Ölürsem söyleyin hakkını helal
etsin.
Komutanı:
Sen merak etme evladım, der. Kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle
okşar.
Ve az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözü de:
Söyleyin hakkını helal etsin, olur...
Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor.
Bunlardan
çoğu daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyordu. Şehitlerin
üzerinden
çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor. İşte yine bir künye ve
yine
bir pusula. Komutan gözyaşlarını silmeye daha fırsat bulamamıştır.
Pusulayı
açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne
kapatır,
ne titremesine nede gözyaşlarına engel olamaz...
PUSULADAKİ NOT:
"Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil'e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi
beni
göremedi. Biraz sonra taarruza kalkacağız. Belki ben dönemem.
Arkadaşıma
söyleyin ben hakkımı helal ettim."
Siz bu olayın neresindesiniz?
Türklük davası güdüp de ecdadın ayaklarındaki toz olamayanların, vatan
millet sevdasında olup ülkeyi yiyip bitirenlerin ve yetim hakkına bile
göz
dikip; haksızca hak iddia edenlerin gözlerine sokmanız için bu yazıyı
tanıdığınız herkese okuyun, anlatın... ... onlar anlar...
Said Canaydın
__________________
Balık çağırmayı bilmem, onlar beni çağırır
Can ARSLAN İstanbul 13/11/1971 | 
Normal
