| fıkra1 Bir Türk, Japon arkadasinin daveti üzerine Japonya'ya gider. Bir gün arkadasi onu calistigi fabrikaya götürür
Teknoloji muazzam.
-"Bak" der Japon
-"Burada robot yapiyoruz. Su robotlar öğle yemegini hazirlar, getirir. Sunlar bebek bakar. Sunlar araba kullanir."
Bizim Türk vatandasi hayretler icinde kalir.
Dolastikca gözleri faltasi gibi acilir.
Japonya'dan ayrilirken arkadasi Türkiye'ye mutlaka gelmek ve teknolojisini görmek istedigini söyler.Ve o gün gelir. Fakat bizim Türk nereyi gezdirecegini bir türlü bilemez.
Düsünür ne göstermeli de altinda kalmamali Japonya'da gördüklerinin. Aklina hamam gelir. Japon ne anlar Türk hamamindan. Alir götürür.
Japon'a ilginc gelir.
-"Ne oluyor burada?"
-"Biz burada insan yapiyoruz"
-"Sahi mi ?" der Japon.
Bir odanin kapisini acarlar. Iceride bir tellak adamin kolunu ovmaktadir.
-"Bak," der bizimki, "burada kollar monte ediliyor."
Bir baska odada bacak ovulmaktadir.
-"Burada da bacaklar takiliyor".
Japon hayretler icinde. Diger odanin kapisini acarlar. Iceride iki erkek is üstünde. Japon sorar:
-"Peki burada ne oluyor?"
Türk ne diyecegini sasirir ve kekeleyerek;
-"Burada montaj bitmis, delikler aciliyor." |