| En İyİ Dost...
Ara sıra kendinizi dinlemeye de zaman ayırıyor musunuz? Bazen en uçuk fikirler bile olsun gelmiyor mu aklınıza?
Gecenin karanlığında çıkıp şehrin sessiz yollarında yürür müsünüz?
Ya da balkona çıkıp karanlıkta; kendi karanlığınızın aydınlandığını görmek için çabalar mısınız?
Çevrenizde aradığınız mutlulukların, aslında kendi içinizde olduğunu hissettiniz mi hiç?
Yorgunluğunuzun hat safhaya ulaştığı anlarda, dinleneceğiniz vahaya; bir dakikalık düşünme mesafesinde olduğunuzu okudunuz mu zihin haritanızda?
Aşka, sevgiye, dostluğa ve anlayışa olan susuzluğunuzu dindirmek için, düşünce ırmağından bir damlayı yudumlayarak, gidermek gelmedi mi hiç aklınıza?
Bütün herkes sizi dışladığında, geceleri korkusunu üstünüze saldığında, gündüzleri insan kalabalıkları sizi boğarcasına üstünüze aktığında “ben dimdik buradayım ve sizin hepinize karşı koyacak gücün sahibi benim!” diyebildiniz mi hiç?
Düşünce gücüne, yalnızken ulaştınız mı?
En büyük korkunuzun üzerine basıp “yendim seni” diyebilecek kadar cesaret sarhoşu oldunuz mu hiç?
Sizin dışınızda gelişen eylemler yüzünden, boğazınıza gelip düğümlenen her neyse bir hışımla tükürdünüz mü?
Burnunuzun direği sızlarken göz yaşlarınıza “dur, ben ancak mutluluktan ağlarım” diyebildiniz mi?
İçinizden size istediklerinizi yapamayacağınızı söyleyen sese “kes sesini” dediniz mi var gücünüzle?
Kulaklarınıza gelen sinek vızıltılarının “sen yapamazsın” deyişlerine “bekle ve gör, en iyisini henüz yapmadım” deme kararlılığını gösterdiniz mi hiç?
Eğer bunların hepsini yaptıysanız büyük ihtimalle yalnız kalmışsınızdır.
Kazancınız ise sizi öbür dünyada bile yalnız bırakmayacak bir dosttur.
Kendini bilene bütün dünya engel olmaya kalksa ne yazar?
Kendisiyle konuşmayı başarabilen ne zaman kendine başka bir dayanak arar ki?
En iyi dostunuz yine kendinizsiniz.
Kendinizi ihmal ederseniz, yine kendinizi kaybedersiniz.
kendinize olan inancınızı hiç yitirmemeniz dileğiyle... syg lar
__________________
emre baş 05.02.1965 | 
Normal
