Herkese selamlar.
Yıllardır yaz aylarında zıpkınla haşırneşir olmama rağmen ciddi bir şekilde 2 yıldır bu sporla uğraşıyorum. Her geçen gün ilerlediğimi farkediyorum. Su içindeki bütün davranışlarım 2-3 sene öncesine kadar tamamen değişti.
Bu siteye girip saatlerce hepinizin deneyimlerini okuyorum.(ve diğer sitelerden de) Anlayabildiğim ölçüde gidip uyguluyorum. Geliştirmeye çalışıyorum. Ve oluyor da. Mesela artık çipuraları, karagözleri, kefalleri ,sarpaları daha nicelerini görmeye başladım. Bu sizlerin yazıları sayesinde oldu. En son bombayı da Jak Boneo patlattı. O an bende jeton düştü. Bi yazısında diyor ki. En temel üç kural: 1-sessiz olun 2- çok sessiz olun 3- çok çok daha sessiz olun. Suya atlayarak girerdim, pata pata palet çırpardım sonra da hiç balık yok diye kahrolurdum. Zıpkın hala kurulu çıkardım sudan. Ama şimdi onları görüyorum oradalar, hep oradalarmış.
Hele bu agaşon ne mübarek birşeymiş. Kefal hariç, bütün balıklar üstüme doğru geliyorlar. kimisi hızla kimisi ağır ağır. Önce sigara paketi kadar olanlar, İleriden ağır abiler yavaş yavaş sahneye çıkıyorlar. Ama işte acemiliğin gözü kör olsun hep o arada nefes bitiyor. Yukarı çıkarken geri çark edip kaybolup giden çipuraları görüyorum. sihir gibi pat yok oluyorlar.
Yani agaşon ya tam becerilecek ya da hiç çipura falan hayali kurulmayacak. Sadece saklanıp bekleyip falan kaya aralarında bol bol kefal vurulacak benim şu an yaptığım gibi.
Yani benim durumumdaki tüm arkadaşlara diyebileceğim tek bi şey var.
Bu iş geçiyordum uğradım işi değilmiş. Basbayağı bir spor bir disiplin işiymiş.
Efendi, sabırlı, sağlıklı, bilinçli, özgüvenli adam işiymiş. Bu işe ucundan giriş yaptıysanız, dalıştan sonra en az 2 gece rüyanızda deniz altını görüyorsanız. hatta uykunuzda zıpkın atıyorum diye uyuyan eşinize bi yumruk sallıyıp, ciyaak sesiyle uyanıp uyku sersemi azar yiyorsanız,
evet siz de bismillah deyip yola çıkın. Hiç durmayın hele hele deniz şehirlerinde yaşayanlar.
Ustalara saygılar, Benim gibi kalfalara başarılar, Çıraklara selamlar sevgiler
Normal
