Chronicles of Riddick gibi fiyakalı oldu!
Madem buradayız, madem online sponsoruz o halde gelemeyenlere bize yakışan bir hizmet sunalım dedim. Her akşam fuar dönüşünde o gün olan biteni ve tanık olduklarımızı fotoğraflar eşliğinde buraya ekleyeceğim. Eskiden Cannes'a giden muhabirlerin dediği gibi, "siz de gitmiş görmüş kadar olacaksınız!"
24 Ocak 2008, Perşembe. Saat 09.00.
On saati bulan bir yolculuğun ardından Mecidiyeköy'e vardık. İstanbul'da hava yer yer yağışlı, ısı 6 derece civarında. Atkı, bere şart, eldiven şimdilik gereksiz. Kar beklentisi var. Böyle bir havada "dalış ve su" temalı bir etkinliğe katılmak için insanda ciddi bir deniz sevgisi olması şart. Bakalım Medex'te katılım nasıl olacak? Niyazi bey önceki gün telefonda, İzmir'deki seminerleri duyduğunu ve çok sevindiğini, etkilendiğini ifade edip, emeklerimiz için bizlere teşekkür etti. 2009'da büyük bir serbest dalış kongresi yapsak birlikte güzel olur şeklinde bir temennide bulundu. Neden olmasın? Annemi kardeşimin evine yerleştirip, bir duş alıp bir an önce fuar alanına gitmek istiyorum. Okan Yıldırım, sabah uçakla geldi. Az önce telefonla konuştuk, girişte Zıpkıncı.com için bir stand ayarlanmış. Jak Boeno usta ile buluşup fuara Okan'ın yanına gideceğiz. Birlikte standın yerleşimiyle ilgileneceğiz. Günün devamını akşam, görselleri eşliğinde aktaracağım. Görüşmek üzere...
Saat 14.00
İstanbul gerçekten yıpratıcı, vakit öldürücü bir şehir. Okan’la yaptığım telefonlaşmanın ardından fuarda kullanmak üzere afişler ve stickerlar yaptırmak üzere bir baskı merkezine girdim. Q-matik vardı! Düşünün yoğunluğu. İki saat içinde işi bitirip, Jak bey ile fuara geçtik. Kafamda kurulu bir standın başında Okan’ı hayal ederek fuara girdim. Okan’ı aradım, kafeteryadayım deyince, dumura uğradım. Yanına gittim, “sabahtan beri bekliyorum konunun çözülmesini dedi. Niyazi beyi bulduk, B planı nedir diye sorduk. Kusura bakmayın, organizasyonda aksamalar var, bu iş son dakikaya kalınca ben de zorlanıyorum çözüm bulmakta dedi. Bir masa veya banko kurulması konusunda mutabık kaldık.
Apnea'dan Cafer bey, bizim standın dört yanı açık, yanına ekleme yapmaya da uygun, söyleyelim Niyazi bey'e buraya kurdursun bankoyu, komşu olalım dedi. Biz de Okan’la malzemeleri Apnea’nın standına taşıdık güvenlik nedeniyle. Niyazi beyi bulduk ve dört günün birincisini kaybettik, diğerlerini kazanalım bari dedik. Saat altıya geliyordu, fuarın yedide kapanacağını bildiğimizden, ertesi gün sabah 10 için sözleştik Okan’la. Kimsenin iyi niyetinden şüphe etmediğimiz için bugün için Okan da ben de sabırla konuyu takip ettik. Yarın bir çözüm bulunacağına inanıyoruz, bu işin bir tarafı… Fakat bir de madalyonun diğer yüzü var.
ÖZELEŞTİRİ: Bu işlerin haftalar hatta aylar öncesinden kesinleşmesi gerekliydi. Fuarda bizim dışımızda herkesin hol ve stand numarası kağıt üzerinde önceden belli idi, herkes gelip tıkır tıkır yerine yerleşmiş. Son dakikacı bir tek biz varız. Sualtı seminerlerine ve filmimizin gösterimine odaklanırken, bu işe gereken önemi veremediğimizi ve Okan’ı yalnız bıraktığımızı düşünüyorum. İletişim de de kopukluklar olunca sıkıntı doğdu. Yarın yeni bir gün… Bakalım neler olacak!
Fuarın ilk günü oldukça sakindi. Dışardan gelen ziyaretçi azdı, fuar alanındaki insan trafiğinin çoğu, katılımcıların diğer standları ziyaretlerinden kaynaklıydı. Yukarıda anlattığım aksaklık nedeniyle gönlümüzce gezip dolaşamadık ve resim bile çekemedik fuarda. Kısmetse ikinci gün bunu da yaparız. Apnea standına koyduğu LCD ekranda İçimdeki Düşman’ı döndürüyordu. O sırada uzun bir deniz yolculuğu planladıklarından alışveriş için fuara gelen, Sinema ve TV oyuncusu Yeşim Büber (İnşaat, Barda, Gelin, Aynalı Tahir, Şaşıfelek Çıkmazı, vb.) ve eşi görüntü yönetmeni Mehmet Aksın (Anlat İstanbul, Dar Alanda Kısa Paslaşmalar, Maruf, Gönderilmemiş Mektuplar) standa uğrayıp filmle oldukça ilgilendiler ve bilgi aldılar, izlediler. Kendilerine bir DVD demosu hediye ettik ve yolculuklarında sağlık ve şans diledik.
Fuar kapsamında pek çok sualtı belgeseli de izleyiciler ile buluşuyor: Savaş Karakaş; Kızıldeniz 1-2, Dumlupınar 1-2, Amfora’nın İzinde, Engelleri Aşmak, Dalmak ya da Dalmamak adlı çalışmaları gösterilecek. Karakaş, Derinlerdeki Kahraman Mustafa Ertuğrul adlı çalışmasının galasını dün fuar kapsamında yaptı. Hep birlikte kokteyl için fuayeye geçtik. Jak, Okan, Cafer bey sohbet ederken Akın Savaş Toklu hoca bildiğimiz enerjisiyle çıka geldi. Freesub’tan tanıdığımız (şimdi 4deniz firmasında ve Garmin cihazlarının bayisi) Engin Yıldırım da bize katıldı. Savaş beyi filmi için önceden tebrik ettik. Hep birlikte filmi izledik. Ulusal tarihimizin önemli bir parçası olan Akdeniz deniz savaşlarımıza dair önemli bir kesiti ve değerli bir komutanın biyografisini ilgiyle izledik. Efes Salonu bizim de filmimizin gösterileceği salon. Yüz kişi civarında alabiliyor, kolçaklı sandalyelerle donatılmış.
Okyanus Derinliklerinde Ayyıldız adlı çalışma Sualtı Fotoğraf Milli Takımı’nın Dünya üçüncülüğünün öyküsünü perdeye yansıtıyor. Maltepe Üniversitesi’nden Recep Dönmez ve Bengiz Özdereli’nin koordinatörlüğünde gerçekleşen Kameramla Denizde-2 sergisi de fuar süresince açık. Bu etkinlikleri sizler için fotoğraflamaya çalışacağım arkadaşlar. Katılımcı firmaların yeni malzeme lansmanlarıyla ilgili bilgiler almaya çalışacağım.
Filmimizin ilk gösterimi de bu akşam 17.00’de olacak. Bakalım bugün bizi neler bekliyor?
Görüşmek üzere…
24 Ocak 2008, Cuma.
Gün bu kez güzel başladı! Sanırım nasıl başlıyorsa öyle gidiyor… Jak hoca ile Serbest Dalış dergisinin matbaasına gittik. Editör ile İçimdeki Düşman’ın dergi ile birlikte dağıtılabilmesinin ayrıntılarını konuştuk. Dağıtım konusunda istekli davranmaları ve çalışma hakkında olumlu konuşmaları beni oldukça mutlu etti. Bu konuda asıl somut ilerlemeleri yarın (Cumartesi) görebileceğiz sanıyorum ama içimden bir ses bu iş olacak diyor…
Daha sonra fuarın yolunu tuttuk. Bu kez ben Okan’dan önce gitmiş oldum. Bir gün önce planlama yaptığımız yere vardığımda bir sürprizle karşılaştım. Bir masa bizi bekliyordu. Biraz sonra sevgili Okan da geldi ve elimizdeki görsel malzemeyle hem masayı hem masanın arkasındaki sütunu giydirdik. Ozan’ın imza defteri için yüksek bir sehpa ayarladık. Laptopu masaya kurunca hiçbir eksik kalmadı.
Masamızın arkasındaki sütundan yakın plan görüntü.
Bir ara Okan afişleme için dişiyle koli bantı kopartırken bana dönüp, “abi difim yevinden cıktı!” dedi. Anlamadığımdan "vallaha mı?" diyerek gargaraya getirmeye çalıştım. O ise inatla parmaklarıyla öndeki tavşan dişini tutup ileri geri sallayarak, “ ifte inanmaffan baf!” diye bir şeyler geveledi. Sonunda anlayıp, "yaa, tüh be abicim, geçmişler olsun" diyerek onu metroyla dişçi aramaya gönderdik. Barış Manço’nun dediği gibi, insanın bir kez ters gitmesin işi, muhallebi yerken kırılır dişi sözü doğruymuş. Neyse ki kısa zamanda dişini yapıştırtmış olarak geri geldi ve görevinin başına geçti.
Fuarda düne nazaran katılım biraz daha iyiydi. Bugün siteye gelen Alp gibi üye arkadaşlar bizi yalnız bırakmadı. Yirmi otuz kadar arkadaş masaya gelerek bizlerle kırk yıllık dost gibi sohbet etti. Gerçekten güzel bir duyguydu. Seminer ve gösterim programlarında bazen kaymalar oldu. Bengiz hoca gibi bir ustayı bile bir düzine kadar katılımcı olarak dinledik. Bu koşullarda filmi izleyen olmayacak mı acaba derken otuz küsur kişiyi başlama saatinde salonda görmek çok güzeldi. Fakat sevincim kısa sürdü! Salonda teknik sorumlu kimse yoktu. Gidip haber verdik, on dakika sonra geldiler, biz bu arada seyirciler ile güzel bir sohbet yapma imkanı bulduk. Teknik sorumluların donanımları hazı hale getirmeleri yarım saati buldu. Sonunda bir mikrofonu dahili sisteme bağlayıp mikrofonu da laptop’un hoparlörüne yaklaştırarak sorunu kendince çözdü görevli arkadaşlar. İzleyicilerin bir kısmı daha fazla bekleyemeyip gidince sayımız onbeşlere kadar geriledi. Yine de kalanlar içten şekilde kutladı bu çalışma için bizleri. İYİ Kİ İZMİR’DE OZANA VE VERDİĞİMİZ EMEKLERE YAKIŞAN 500 KİŞİLİK BİR GALA YAPMIŞIZ! AKLIMIZI SEVEYİM… İZMİR’İN GÖZÜNÜ SEVEYİM!
Şimdi sizlerle aralarda fırsat buldukça standları dolaşıp çektiğimiz fotoları paylaşalım:
Engin Aygün hoca, kendi üretimi sualtı video ve fotoğraf housinglerinin başında. Hoca her zamanki efendiliği ile bizlerle sohbet etti. Sualtı fotoğraf ve film üretimi ile ilgili atılımlar içinde olduğu müjdesini paylaştı. Fuarın hemen ardından yürütücülüğünü yaptığım araştırma projesi için kendisine siparişini verdiğimiz Sony VX2100 uyumlu housingi teslim alacağımız için de ayrıca heyecanlıyım.
Meşhur Victorinox stand açmıştı. Çakıları malum biz erkekleri mıknatıs gibi çeker. Swiss Army firmasını satın alıp kendi ismiyle saat üretimine de başlamış. Aşağıdaki ürün 500 metre derinliğe dayanıyormuş. Fiyatını sordum, cevabı duyunca 5000’e metreye bile dayanmalı o zaman diye düşündüm! Allah sahibine bağışlasın…
Bu da Victorinox’un kurtarma temalı çakısı.
Daksar, (Denizde Acil Kurtarma Yardım Destek) Denizciler Dayanışma Derneği’nin bir arama kurtarma projesi olarak stand açmıştı. Bu gerçekten önemli ve gönüllü çalışmayı önemseyip teşvik etmek gerekli diye düşünüyorum
Daksar için tıklayınız 
Zodyak firması da katılımcılar arasındaki yerini almıştı. Hepimizin gönlünde yatan bu aslan parçası botlardan birini sizin için fotoğrafladım. Fiyat listesini de aldım ama sanırım fuarda unuttum. Eklerim bilahare…
Bunlar da Yamaha’nın klasik Seamaster serisinden örnekler, 2.30 ve 270’likler de şirin ama insan bu 3.80’liği görünce de hayallere dalıyor yani.
Buzluklar avcılığın belli bir aşamasından sonra kendini belli eden bir ihtiyaç. Hele tekne ya da araba sahibi iseniz mutlaka şart. İzmirli bir firmanın ürünü Techniice bu alanda yeni ve farklı özellikler sunuyor. Kurubuz ya da jel kalıpları yerine farklı bir teknoloji kullanan ürün tıptan, günlük kullanıma, askeriyeden, veterinerlik uygulamalarına kadar geniş bir alanda kullanılıyor. Tabii bizleri daha ziyade termos buzlukta yiyecekleri ve içecekleri ve tutulan balık ve avları soğuk taze saklama kısmı ilgilendiriyor. Aşağıdaki bilgiler ürünün tanıtım broşüründen alıntılandı:
"TECHNIICE BİR KAĞIT GİBİ SATILIYOR, ALINDIKTAN SONRA SUYA KONUNCA BİRKAÇ DAKİKADA
24 HÜCREDEN OLUŞAN YAPISI ŞİŞİYOR VE ARTIK KULLANIMA HAZIR HALE GELİYOR:
BUZLUĞA KOYUNCA: ESNEK BİR BUZ OLUYOR VE GÜNLERCE TERMOSTA ERİMEDEN
DURABİLİYOR -190 DERECEYE KADAR DONABİLME GÜCÜNE SAHİP OYSA KURUBUZDA DAHİ
ANCAK -80 E İNEBİLİYOR. YILLARCA KULLANILABİLEN,HAFİF VE AYRICA KESİLİP İSTENEN BOYDA
KULLANILABİLMESİ BİR AVANTAJ. Mikrodalgada 1 -2 DAKİKA ISITIRSANIZ BU defa ' SICAK' TAŞIMADA, SAĞLIKTA VS. ISITMA VE
SICAK TUTMA İÇİN KULLANILABİLİYOR."
http://www.techniice-turkey.com/ 
O.M.E.R (Onursub) yalın ancak etkili bir stand anlayışı ile katılmıştı. Her şeyi doldurmak yerine göz alıcı parçalarla gelmişlerdi:
Smoothskin elbise üzerine giyilebilecek likralı kamuflaj kumaşından bir ürün. Benim aklıma Ağustos, Temmuz aylarında bunu direk çıplak tene giyip, dalarken güneşten korunmak hem de gizlemeli agaşonlar yapabilme olasılığı geldi. 2,5 mm.'lik shorty'den iyidir. Sordum, neden olmasın olabilir dediler.
Brown serisi seksenlik bir Hf tüfek.
Şişi de kamufle etmişler.
Brown serisi avcı elbisesi. Sol altta azıcık görünenler de ekstra dayanıklı Cayman serisi elbiseler.
Jak Boeno’nun kupunu tüm detaylarını kendi çizip dizayn ettiği ve kendi adını verdiği 5 mm. avcı elbisesi. 4Deniz firmasının standında bir örneği sergilendi. Beuchat’ın da kullandığı enteresan bir kamuflaj desenine sahip. Kumaşı likralı. Alanın genişlemesi ve çeşitlenmesi kuşkusuz yararlı bir gelişmedir diye düşünüyorum.
Fuardan sonra İstanbul’da gezmek filan hayal oluyor, çünkü çok yorgun oluyoruz artı o saatlerde trafik ve şehrin genel durumu iyice yıpratıcı bir hal alıyor. Gerçi Okan aktı Taksim ortamlarına o ayrı! Yarın herkesin beklentileri büyük. Tatil olduğu için katılımcı sayısında net bir artış gözlenmesi umuluyor. Bizler de filmin izleyicileri için aynı beklentiyi taşıyoruz. Can ve Sinan’ı da yarın görebileceğimiz için sevinçliyim. Eşim bu gece İzmir’den yola çıkıp, sabaha yanımızda olacak. Annemi de alıp Ortaköy’de kahve içmeyi planladık, sonra ver elini yine fuar.
Bugünlük izlenimler de böyle… Bu fotoğraf ekleme olayı da ciddi eforlu bir işmiş yani. Bir buçuk saate yakın vaktimi aldı yafu!
Yarın görüşmek üzere, sevgiyle kalın.
26 Ocak 2008, Cumartesi.
İstanbul günah çıkarttı! Bugün öğlene kadar aileme vakit ayırdım ve fuara ancak saat bir buçuk civarında geçebildim. Ziyaretçi sayısında bariz artış vardı ki bu zaten bekleniyordu. Standı revizyondan geçirip, özellikle site bağlantılı gelenlerle tanışıp sohbet etme imkanı bulduk. Tümüne buradan bir kez daha hepimiz adına teşekkür etmek istiyorum. Sinan Acarsoy ve Can Arslan kardeşlerimiz de aramıza katıldıklarında keyfimiz iyice yerine geldi ve ilk iki gün yaşadığımız tüm olumsuzlukları unutuverdik. Can kardeşimize getirdiği kuru pastalar için ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Sinan ve sevgili eşi Bahar hanıma da verdikleri destek için teşekkür ediyor, yaklaşık kırk gün sonrasına randevulaştıkları Sarp Kaya Acarsoy için bir kez daha gönülden kutluyorum. Her ikisi de anne ve baba olmaya çok yakışan harika bir çift.
Filmin gösterimi fuarın katılım rekorunu kırdı. Yaklaşık yetmiş-seksen kişiye gösterdik filmi ve çok mutlu olduk. Bildik sorunlar (programın kayması, donanım altyapısının hazır olmaması) yine vardı ancak bunların hiç biri bu kez bizi durduramadı.
Jak Boeno, Akın Savaş Toklu, Cafer Muğla yine bizlerle birlikteydiler ve etkinliğin sonunda filme katkıları için, filmin afişinden türetilmiş birer anı ve teşekkür plaketi sunduk kendilerine. Davos’tan dönüş yolunda olduğu için yetişemeyen Demir Demirkan’ın plaketini Can Arslan, akademik bir seminer dolayısıyla katılamayan Savaş Karakaş’ın plaketini ise Sinan Acarsoy kardeşlerimiz teslim aldılar. Sonrasında hep birlikte bir hatıra fotoğrafı çektirdik. Fotoğrafta Zeliha-Murat Ünal çifti, Okan Yıldırım, Savaş Toklu hoca, Can Arslan, Bahar-Sinan Acarsoy çifti ve Jak Boeno görülüyor.
Bu fotoları size Sinan Acarsoy'un desteğiyle sunuyorum. Bizim makine su koyverince fotoğrafçılık ihalesi Sinan’a kaldı. O da Hızır gibi bu derdimize derman oldu, ellerine sağlık.
Yarın fuarın son günü ve öğlen gibi İzmir’e dönüşe geçeceğiz. Valla ne yalan söyleyeyim özledim kendi şehrimi. İlk toplantıda, gerek sualtı seminerlerinde gerekse fuarda elde ettiğimiz deneyim ve derslerin ışığında geleceğe yönelik planlama ve ihtiyaçlarımızı konuşmayı öneriyorum dostlar.
Çok Önemli Bir Parantez
ORGANİZASYONA VE NİYAZİ BEY’E TEŞEKKÜRLER…
Biliyorsunuz Medex Günlüğü başlığı altına Okan ile birlikte geçirdiğimiz üç günün izlenimlerini aktardık. Sonradan öğrendiğimize göre Pazar günü de çok renkli ve kalabalık şekilde camiaya yakışır tarzda bir final olmuş. İlk üç güne dönersek, gerek bizim fuara geç kayıtlanmamız gerekse başka hususlar nedeniyle kimi şanssızlıklar yaşadık. Bunları da açık yüreklilikle bu günlüğe aktardık. Amacımız kimseyi kırmak asla değil. Hepimizin bu alana bir şeyler katma ortak paydasındaki dostlar olduğumuzu biliyoruz. Biz de bir seminer düzenledik ve bu işlerin sanıldığı kadar kolay olmadığını yaşayarak gördük. Önemli olan eleştiri kurumunu bizi daha aydınlık günlere taşıyacak şekilde kullanmaktır. Bu yazıyı yazma amacımız ilerideki fuarlarda başta biz olmak üzere, düzenleyenlerin de daha iyi organize olmalarıdır. Bu özet sonrasında, eleştiri kadar emeği geçenlere teşekkür etmenin de bir vazife olduğunu ifade ederek; gerek Mayıs 2007’deki DALIŞ ACİLLERİ SEMPOZYUMU’ndaki katkı ve emekleri gerekse MEDEX-2008 için gösterdiği gayretler ve sualtı alanını gündemde tutma heyecan ve çabası için NİYAZİ COŞKUNSOY beyefendiye ve ekibine gönül dolusu teşekkürlerimi sunuyorum.
Lütfen günlükte yer alan izlenimler, bu büyük parantezin ışığında okunsun ve maksadı aşan yorumlara gerek kalmasın, çünkü sualtı camiası tek bir büyük ailedir...
Normal
