Balinalar Ve Yunuslar Neden Toplu Halde İntihar Ederler?



Balina ve yunuslar deniz memelileri sinifi içinde yer alirlar. Bunlar suda yönlerini, yarasalardakine benzer biçimde yaparlar. Çünkü su içinde çok fazla uzak görülemez. Özelikle de bulaniklik durumlarinda. Bu canlilar, karadan denize geçtiklerinden yön bulma duyularini ekolokasyon sistemleri araciligiyla yaparlar. Ekolokasyon, bu canlilarin çikardiklari çok yüksek frekansli ses dalgalarinin, etraflarindaki cisimlere çarpip geri dönmesi yardimiyla yönlerini bulmasi olayi. Yani bu hayvanlara bir bakima ses dalgalariyla görür diyebiliriz. Kafalarinin ön tarafinda bulunan bir organ sayesinde çevrelerine sürekli ses dalgalari gönderirler ve yansimalardan etraflarindaki cisimlerin nerede olduguna dair bilgi edinirler. Örnegin, kutup bölgelerindeki balina ve yunuslar buz altinda uzun süre kalirlar ve sayilari az olan atmosferle baglanti yerlerini bu organlari araciligiyla belirlerler ve hava alma gereksinimi o sekilde karsilarlar.

Balina ve yunuslar bazen çok uzun göç yaparlar. Göç sirasinda da yönlerini bulurken ekolokasyon becerilerini kullanirlar. Ancak, bazi durumlarda dünyanin manyetik alani içinde degismeler olabiliyor. Bu durum hayvanlarin yönlerini sasirmasina neden oluyor ve kara kismini açik deniz saniyorlar ve gelgitin de etkisiyle kumlara kadar çikabiliyorlar. Kurtarma çalismalari sirasinda denize kadar ulastirilabilenler de sik görülen birsey de bir süre gidip tekrar karaya çikmalari. Bunun yaninda eger hayvanlarin ekolokasyon organlarinda hastalik varsa (enfeksiyon, virüs bulasmasi gibi) yine yön tahmini yapamazlar ve karaya çikabilirler. Intihar etme olayi yabani yasamda görülmez. Yani dogada gereksiz bir is hiçbir zaman yapilmaz.