Evet sizlere önceden korktuğum ve hiç karşılaşmak istemediğim bir balığı bir gün karşılaştığımda sadece korkumu yenmek ve ona kimin daha akıllı olabildiğini kantılamak için verdiğim mücadelemi istekleriniz için anlatmaktayım..
Marmaris'e ilk gidişim tabiki önceden duymuşum suyun güzelliğini ve balıkların çeşitliliğini tabiki takımları almadan gitmek aptallık olur diye düşünerek aldım takımı taklavatı yanıma doğru marmaris yolu.
Oraya vardığımızın ikinci günü sabah kalkar kalkmaz aklımda bir an önce denize kaçmak var ama nedensede içimde birazda korku var tek gitmek istemiyor canım neyse biizmkiler kalkdı kahvaltı muhabetinde konuşulanlar yok orasını gezelim yok burasına gidelim tabiki babamla aklımızdaki tek şey denize kaçmak neyse bizimkilere verdik yolu biz takımı aldık doğru babamla doğru denize neyse ben bir kaç dalış yaptım ufak tefek balıklarla karsılaştım yaklaşık 7 metredeyim ben bir tanesini aldım aşşğıya taktım belime derken önüme lap diye çıkı verdi bizimki önce çok tırstım yukarı çıktım ondan sonra gitmiştir düşüncesiyle tekrar daldım yine atladı karşıma ve içimden yine yukarı çıkma diye bir ses geldi sanki ve dedimki kendi kendime "ya sen beni yada ben seni" neyse biraz peşinde dolaştım fark etti keklik döndü ve hamle yapmaya başladı hep bekliyorumki yaklaşmasını çünkü yanlış zamanda atış yaparsam bir daha atmaya fırsatım olmıyabilir iyice yanıma yaklaştı bu arada her yaklaştığında ağzını açarak üstüme geliyor ağzının içini görmeyin kocaman inanın kafamı bir kerede ısırabilecek kadar acıyor ağzını ve üstüme geliyor neyse aramızda 3 metre mesafe kaldı üstüme geliyor habire yine ağzını açmışken ben ağzından çaktım buna tabiki acayip bir hareketle top gibi olarak şişin ucunda kendini kördüğüm etti ve şişi çekmeye gercekten biraz korkuyorum ama zafer benim olmasındanda kesin olmaya çalışıyorum baktım ölmüyor yukarı çıktım ve babamdan baska zıpkın istedim ve yılmaz 75 lik verdi bir tane indiğimde halen ölmemişti ve yılmazla bir tane daha sıktım artık ölmeye başlamıştı. bunu anlayabiliyordum hareketlerinden ve işte ölmüştü artık zafer benimdi ayrıca korkumu yenmenin ve öyle bir balığı yukarı cıkarmanın mutluluğuyle işte yukarı çıkmıştım artık ve şişlerimin ucundaki müreni ilk babam görmüştü ve daha sonra karaya çıktığımda insanlar ve turisler başımıza toplandı bune ya nasıl çıkarttın bunu diye lafın kısacası ölüme yaklaşmasını bilmeliyiz çünkü ölüm yaklaştıkça kaçar ben korkumu böylelikle atmış oldum üzerimden. Ve içimden söyleniyorum hala ben daha akıllı çıktım diye
Normal
